Musluk Suyundan Farkı Kalmadı! Pet Şişelerde Satılan Sulara Güvenmeli miyiz?
Dünyada süratle artan şişelenmiş su tüketimi, yeni araştırmalarla birlikte yine tartışma konusu oldu. Birçok kişinin daha inançlı olduğuna inanarak tercih ettiği şişelenmiş suyun, musluk suyundan daha fazla kirletici husus içerebildiğini ortaya koyan bulgular, tüketici alışkanlıklarını sarsabilir… Uzmanlar, mikroplastiklerden kimyasal sızıntılara kadar uzanan risklerin, musluk suyunun aslında pek çok ülkede daha sıkı denetlendiğini ve birden fazla vakit daha inançlı bir seçenek olduğunu gözler önüne serdiğini belirtiyor. Buyurun detaylara!
Musluk suyuna duyulan güvensizliğin artması, dünyanın birçok yerinde şişelenmiş suyu temel bir gereksinim üzere gösterse de bilimsel araştırmalar bu algıyı desteklemiyor.
Birçok gelişmiş ülkede musluk suyu, şişelenmiş sudan çok daha sıkı kontrollerden geçmekte ve günlük olarak bakteri, ağır metal ve pestisitler açısından izlenmektedir. İngiltere’de sonuçlar kamuya açık biçimde yayımlanırken, ABD’de su kaynakları Çevre Koruma Ajansı tarafından düzenlenmekte, Avrupa’da ise AB İçme Suyu Direktifi kapsamında denetim edilmektedir. Buna karşılık şişelenmiş su, “paketlenmiş gıda” kategorisine girdiği için daha seyrek test edilir ve üreticilerin detaylı kalite datalarını paylaşma mecburiliği yoktur.
Son yıllarda yapılan araştırmalar, şişelenmiş suyun birçok vakit sanılandan daha az inançlı olabileceğini gösteriyor.
2025’te yapılan bir çalışma, tekrar doldurulabilir sürahilerde ve plastik şişelerde yüksek düzeyde bakteriyel kontaminasyon bulunduğunu ortaya koydu. Bunun yanı sıra 2024’te yayımlanan bir araştırmada birtakım şişelenmiş sularda litre başına on binlerce mikroplastik parçacığı tespit edildi. Başka bulgular, şişelenmiş suyun ekseriyetle musluk suyundan daha yüksek mikroplastik yoğunluğuna sahip olduğunu ve bunun iltihaplanma, hormonal dengesizlikler ve bedende parçacık birikimi üzere potansiyel sıhhat tesirleriyle ilişkili olabileceğini gösteriyor.
Mikroplastiklerin yanı sıra plastik şişelerden suya kimyasal hususların de sızabildiği biliniyor. PET şişelerin üretiminde kullanılan antimon, plastikleri esnek tutan ftalatlar ve BPA’nın yakın akrabaları olan BPS ile BPF üzere bisfenol türevleri suya geçebilen en önemli kimyasallardandır. Bu sızıntı bilhassa şişelerin otomobilde, depolarda yahut güneş altında uzun mühlet beklemesiyle artar. Tüm bu bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, musluk suyunun birçok ülkede hem daha sıkı denetlenmesi hem de daha düşük kirletici düzeyleri göstermesi nedeniyle birden fazla vakit şişelenmiş sudan daha muteber bir seçenek olduğu anlaşılmaktadır.
