Eski Sevgilinin Hala Zihninde Yer Etmesinin 12 Nedeni

Bazı ilgiler bitse de ‘Tam olarak ne vakit koptuk?’, ‘Asıl sebep neydi?’ üzere sorular aklı kurcalayabiliyor. Tahminen bildirilere geç karşılık verdiniz tahminen de sinirlendiğiniz anlarda içinize attınız. Bu netliksizlik, beynin içinde daima oynayan bir fragman üzere dönüp duruyorsa ne kadar vakit geçerse geçsin, aklının bir köşesinde daima o duyguyu taşırsın. Ancak merak etme, o yük giderek hafifler.

Hayal kurmak hoş şey lakin biriyle kurduğun hayalleri gerçekleştiremeden ayrılmak bazen sarsıcı olabiliyor. Evet tahminen bir düğün tasarlamadınız lakin yurt dışı tatil planlarını çoktan yapmıştınız ve artık o hayaller öylece kalakaldı. Unutma, bazen eski sevgilini değil onunla birlikte çizdiğin o geleceği özlüyorsun.

Bazı beşerler hayatına yalnızca “sevgili” olarak değil adeta yakın bir arkadaş gibi girer. Bu duygusal bağ bazen fizikî temastan çok daha güçlüdür, o denli ki elini tutmadan bile yanında hissedersin. İşte bu biçim bir bağ kolay kolay silinmez zira beyin o “anlaşılmışlık” hissine bağlı hale gelir.

Bir beşere kederini anlatırken cümle kurmana bile gerek kalmaz bazen. O yalnızca bakışından, ses tonundan yahut yazım formundan bile ne hissettiğini anlar. O yüzden yeni biriyle mesajlaşırken “O olsaydı demek istediğimi bilirdi.” üzere karşılaştırmalar yapıyorsan bilinçaltın hala onu ülkü bağlantı noktası olarak görüyor olabilir.

Bazı ayrılıklar şahısta acayip bir idealizasyon yaratır. Yani onu olduğu üzere değil kafanda büyütüp olduğundan çok daha mükemmel birine dönüştürürsün. Bu kanıya takılmak, eski sevgilini daha da unutulmaz hale getirmene sebep olabilir lakin gerçekçi olalım, onun gibisi yok diye kendini ikna ettiğin için eski sevgili gitmiyor akıldan.

Aynı diziyi izlediniz, birebir kafede kahve içtiniz, tıpkı müzikte göz göze geldiniz ve artık ne vakit o dizi açılsa, o kafeden geçsen ya da o müzik çalsa, otomatik olarak aklına çabucak o geliyor. Bilhassa galerindeki anılar klasörün onun hala aklında yer etmesi için bir neden.

Aklından ‘Acaba o gün biraz daha anlayışlı olsaydım, şu lafı etmeseydim tahminen de ayrılmazdık.’ üzere cümleler içini kemiriyorsa ya da kendini daima suçluyorsan bu, yalnızca ayrılığı kabullenmene pürüz olmakla kalmaz hem unutmanı zorlaştırır hem de onu haksız yere yüceltir.

Bazı sabahlar uyanınca hala ‘Günaydın’ bildirisi atma refleksiyle telefona uzanıyorsan ya da onunla konuşmadan günü sonlandıramıyorsan burada bir alışkanlık devreye giriyor demektir. Alışkanlıklar bazen aşktan bile daha güçlü, o yüzden eski sevgilini özlediğini düşünsen de beynin rutinine kavuşmak istiyor olabilir.

Hayatında biri olmadığında eski sevgili daha da parlıyor insanın gözünde. Örneğin bir arkadaşın sevgilisiyle buluştuğunda ya da onun hakkında konuştuğunda yalnız olduğunu düşünüyor olabilirsin. Beynin bu yalnızlığı onunla özdeşleştirse de aslında onu değil “ilişkide olma” halini özlüyorsun.

Eskiden biriyle ayrılınca telefon numarası silinir ve kolay kolay o şahsa ulaşılmazdı. Fakat artık? Kıssalarına bakan, gönderilerini beğenen, profil fotoğrafını değiştirdiğinde bile manalar yüklenen bir dünya var. O seni stalklamasa bile sen onu stalklıyorsan kendini bağlantıdan koparamamın nedenini toplumsal medyada arayabilirsin.

Eğer onunla ortak arkadaş kümeniz varsa yahut annesi hala seni arayıp hal hatır soruyorsa bu ilgi bir türlü tam olarak kapanmıyor demektir. Onun hayatından gitmiş olsan da etrafından gitmemiş oluyorsun ve her bağlantı yine hatırlamana neden oluyor.

İlişki de hisler de bittiyse fakat sen bunu kabullenmek istemiyorsan ona verdiğin pahanın boşa gitmesini istemiyor olabilirsin. Kendini geçmişteki versiyonuyla barıştırmaya çalışsan da bazen kişiyi değil yalnızca anıları seviyoruz ve bu yüzden geçmişi değersizleştirmemek için onu düşünmeye devam ediyoruz.