Alzheimer Tedavisinde Yeni Bir Evre: Hasarı Uygunlaştırmak Mümkün Mü?
Yüzyılı aşkın bir müddettir tıp dünyası, Alzheimer hastalığını geri dönüşü olmayan, kesin bir yıkım süreci olarak kabul ediyordu. Bu yaygın görüş nedeniyle, araştırmalar daha çok hastalığı önlemeye yahut ilerlemesini yavaşlatmaya odaklanmıştı. Milyarlarca dolarlık bütçelere ve yıllarca süren çalışmalara karşın, kaybedilen bilişsel işlevleri geri kazanmaya yönelik hiçbir klinik çalışma yapılmamıştı. Lakin, University Hospitals ve Case Western Reserve University’den araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, bu karamsar tabloyu büsbütün değiştirecek kıymetli bir keşfe imza attı.
Detaylar 👇
Kaynak: https://neurosciencenews.com/alzheime…
Cell Reports Medicine mecmuasında yayımlanan bir çalışmada, hücrelerin güç üretimi için kritik kıymete sahip NAD+ molekülü üzerine odaklanıldı.
Yaşlandıkça bedenimizdeki NAD+ düzeyleri doğal olarak düşer, lakin bu düşüş Alzheimer hastalarında çok daha bariz ve ziyanlı düzeyde gözlemlenir. Araştırmacılar, beyinlerdeki bu azalma sonucunda hücresel güç istikrarının bozulduğunu, bunun da beyin bariyerinin zayıflamasına, nörolojik iltihaba ve hudut hücreleri ortasındaki bağlantının kesilmesine yol açarak Alzheimer’ın gelişimini hızlandırdığını keşfetti.
Dr. Kalyani Chaubey ve Dr. Andrew A. Pieper’in liderliğindeki araştırma takımı, Alzheimer hastalığının tedavisi konusunda kıymetli bir adım attı.
Bilim insanları, amiloid ve tau protein bozuklukları taşıyan iki farklı fare modelini inceleyerek, ileri evre Alzheimer hastalığının tedavi edilebilirliğine dair umut verici sonuçlara ulaştı.
Çalışmanın en dikkat cazip bulgusu, Alzheimer hastalığının yalnızca erken evrelerinde değil, ileri evrelerinde de düzgünleşme sağlanabileceği oldu. Araştırmacılar, ‘P7C3-A20’ isimli özel bir farmakolojik casus kullanarak beynin NAD+ istikrarını yine sağladılar. Bu tedavi ile farelerde, ileri derecede bilişsel kayıplar yaşanmasına karşın beyinlerin kendini onarmaya başladığı gözlemlendi.
Tedavi uygulanan fareler, bilişsel fonksiyonlarını büsbütün geri kazandı. Bu güzelleşme, insanlarda yaygın olarak kullanılan bir biyobelirteç olan ‘p-tau217’ düzeylerinin olağana dönmesiyle de doğrulandı.
Ekip, bu bulguların Alzheimer tedavisinde yeni bir devri işaret ettiğini ve gelecekte insanlarda da emsal iyileşmelerin sağlanabileceğini belirtti.
Dr. Pieper, piyasadaki mevcut NAD+ destekleri hakkında değerli bir ikazda bulunuyor.
Kontrolsüz destekler, hücreleri kanser riski yaratacak kadar tehlikeli düzeylere taşıyabilir. Lakin bu çalışmada kullanılan metot, hücrenin yalnızca muhtaçlık duyduğu dengeyi koruyarak yan tesir riskini minimuma indiriyor.
Bu keşif, tıp dünyasında büyük bir anlayış değişimini işaret ediyor. Artık gaye yalnızca Alzheimer’ı ‘yavaşlatmak’ değil, birebir vakitte ‘onarmak’ olarak belirleniyor. Dr. Pieper’ın dediği gibi: ‘Alzheimer’ın tesirleri kaçınılmaz olarak kalıcı olmayabilir; hasar gören bir beyin, gerçek şartlar altında kendini onarabilir.’ Artık en büyük soru, farelerde görülen bu mucizevi güzelleşmenin insan klinik deneylerinde de tıpkı başarıyı gösterip göstermeyeceği. Şayet sonuçlar doğrulanırsa, milyonlarca hasta için karanlığın sonunda gerçek bir umut ışığı doğmuş olacak.
