Psikolojiye Nazaran Her gün Saatlerini Toplumsal Medyada Harcayan İnsanların Ortak Noktası Belirli Oldu
Psikoloji ve davranış bilimleri alanında yapılan son araştırmalar, toplumsal medya platformlarında saatlerce vakit geçirmenin bireyler üzerindeki tesirlerini mercek altına aldı. Uzmanlar, kullanıcıların bu platformlarda ‘boş vakit geçirmekten’ çok, şuurlu olarak tasarlanmış bir geri bildirim döngüsüne hapsolduklarını ve bu durumun ‘sosyal atıştırmalık’ (social snacking) denilen bir ruhsal boşluğa yol açtığını bildirdi.
Detaylar 👇
Kaynak: https://experteditor.com.au/blog/gen-…
“Sosyal atıştırmalık” beyin için besleyici olmayan bir döngü olarak kabul ediliyor.
Araştırmacılar pasif toplumsal medya tüketimini besin pahası düşük ‘abur cubur’ besinlere benzetiyor. Kişinin diğerlerinin hayatlarını, fotoğraflarını ve öykülerini rastgele bir etkileşime girmeden takip etmesi, beyinde süreksiz bir toplumsallık hissi uyandırsa da bu durumun kalıcı bir tatmin sağlamadığı belirtiliyor. Psikoloji literatüründe yer alan bulgulara nazaran, bu süreçte beynin görsel ve duygusal uyaranları işlemesine karşın, gerçek bir toplumsal alakanın en temel ögesi olan ‘karşılıklılık’ (reciprocity) unsuru eksik kalıyor. Bu durum, kullanıcıda yemekten sonra hissedilen şişkinlik ve beraberinde gelen açlık hissine benzeri bir ‘dijital boşluk’ yaratıyor.
Kişiler üzerindeki değişim, kullanım mühletinden çok kullanım biçimine bağlı olarak ortaya çıkıyor.
Avrupa Kurulu Ortak Araştırma Merkezi tarafından 2024 yılında yayımlanan kapsamlı tahlil, yalnızlık ile toplumsal medya kullanımı ortasındaki ilgiye dair ezber bozan bilgiler sundu. Genç Avrupalılar üzerinde yapılan incelemede, platformlarda geçirilen toplam müddetten fazla, bu müddetin kullanım biçiminin yalnızlık üzerinde tesirli olduğu saptandı. İçeriği yalnızca izleyen ‘pasif kullanıcılar’ ortasında yalnızlık oranları süratle artarken, iletileşme ve direkt irtibat yoluyla ‘aktif kullanım’ sergileyen bireylerde yalnızlık seviyesinin yükselmediği gözlendi.
Parasosyal münasebetler aldatıcı bir konfor oluşturuyor.
Modern periyotta ‘parasosyal etkileşim’ olarak isimlendirilen, içerik üreticileri yahut dijital figürlerle kurulan tek taraflı bağlar, yalnızlık hissine karşı süreksiz bir kalkan oluşturuyor. Bilimsel raporlar, bireylerin bu tek taraflı alakaları gerçek hayattaki arkadaşlıklardan daha ‘öngörülebilir ve güvenli’ bulmaya başladığına dikkat çekiyor. Lakin bu sanal bağların toplumsal muhtaçlıkları karşılama kapasitesinin sonlu olması, kullanıcıyı daima yeni bir ‘dijital doz’ almaya iterek bağımlılık döngüsünü tetikliyor.
Uzmanlar, platformların varsayılan ayarlarının kullanıcıyı “aktif iletişim”den fazla “pasif tüketime” yönlendirdiğini vurguluyor.
Sonsuz kaydırma (infinite scroll), algoritmik kürasyon ve otomatik oynatma üzere özelliklerin kullanıcıyı uygulamada daha uzun müddet tutmak emeliyle davranış bilimciler ve mühendisler tarafından stratejik olarak geliştirildiği tabir ediliyor. Sonuç olarak, ruhsal iyilik için ‘aktif bağlantı’ gerekirken, mevcut iş modellerinin kullanıcıyı yalnızlaştıran ‘pasif tüketime’ teşvik ettiği uyarısı yapılıyor.
