Terk Edilme Korkusunu Yenmenin 11 Yolu

İyileşmenin birinci adımı, var olanı inkar etmek yerine kabul etmektir. Terk edilme endişeni bastırmaya çalışmak yalnızca bu kaygıyı güçlendirir. Bu noktada kendimize dürüst olmak epeyce değerli. Öncelikle ‘Evet, biri giderse üzülmekten korkuyorum.” cümlesini samimiyetle kurmak gerekiyor. Bu cümleyi kurduğumuzda özgürleşmeye başladığınızı da hissedersiniz.

Bu endişenin geldiği kaynağa odaklanmak değerlidir. Tahminen çocuklukta yeterince sevilmemek tahminen de ani bir kayıp yaşamak…Pek çok durum terk edilme korkusunu tetikler ve besler. Bu kaygının kaynağına inmek epey kıymetlidir.

Üzgün, telaşlı, kıskanç ya da huzursuz hissettiğinizde bu hislerinizden utanmayın ve bu hisleri bastırmayın, onları kabul edin. Onları bastırdığınızda bu hisler kaybolmaz yalnızca daha derine gömülür. Kendinize “bu duyguyu hissetmeye hakkım var” diye sık sık hatırlatmalısınız.

Terk edilme korkusu zihnimizi ele geçirir. Bu endişe ile birlikte “ya giderse?” üzere olumsuz senaryolarla zihnimiz dolar taşar… Aslında bu fikirler birden fazla vakit geçmişte yaşananların bugüne yansımasıdır ve pek de gerçekçi değildir. İşte bu türlü durumlarda kendinize şu soruyu sorun:“Bu dehşetin somut bir nedeni var mı, yoksa yalnızca bir ihtimal mi?”

Birine duygusal olarak bağlanmak hoştur ancak bu, kendi kimliğinizi o bağın içinde kaybetmek değildir. Bu yüzden karşınızdaki bireye bağımlı değil bağlı olun. Bağımlı bağlantılarda o olmadan yaşayamam duygusu epeyce baskındır, bu da bağımlılığı beraberinde getirir. Bu yüzden bağımlı olduğunuzu fark ettiğinizde yavaşça uzaklaşın.

Kendi hayatınızı manalı ve dolu hale getirdiğinizde kimse sizin eksik kesiminiz olmaz. O boşluğu biriyle tamamlamaya çalışmazsınız. Bu yüzden yeni ilgi alanları keşfedin, yalnız vakit geçirmekten korkmayın ve kendinizle vakit geçirmeyi sevin. Hatta kendinizle geçirdiğiniz vakitleri artırın.

Birinin gitmesi sizin bedelinizi azaltmaz, bunu unutmayın. Değerinizi oburlarının davranışlarına nazaran değil büsbütün kendi içsel ölçütlerinize nazaran belirleyin. Gerçek öz hürmet kendinizi sevmenizle başlar. Bu yüzden öz saygınızı güçlendirin.

Korkularınızı saklamak yerine paylaşmak çok tesirli olacaktır. Bu yüzden partnerinizle açık bir formda hislerinizi paylaşmak hem alakanızı güçlendirir hem de sizin hislerinizi daha rahat yaşamanızı sağlar. Zira gerçek kişi sizi yargılamadan dinler birlikte inançlı bir alan yaratır.

Birini kaybetme dehşetiyle kendi sonlarınızı yok saymak yalnızca sizi yıpratır. Bu yüzden ilişkide “hayır” diyebilmek saygıyı artırır. Kendinize ilişkin alanlarınızın olması, hem kişiselliğinizi hem de alakanızın sıhhatini korur. Bu yüzden sonlarınızı belirleyin ve koruyun.

Korktuğunuzda sevdiğiniz kişiyi denetim etme ya da daima onay alma isteği duyabilirsiniz bu epeyce olağandır. Lakin burada unutmamanız gereken şey sevginin denetimle değil özgürlükle büyüdüğüdür. Zira itimadı öğrenmek, denetimi bırakabilmekle başlar.

Kendinize karşı nazik olmayı öğrenin. Hatalar yaptığınızda kendinizi suçlamak yerine, “elimden geleni yaptım” demeyi deneyin. Bunun sizi ne kadar âlâ hissettirdiğine inanamayacaksınız. Siz kendinize anlayış gösterdikçe, diğerlerine da daha istikrarlı yaklaşabilirsiniz.