Psikolojiye Nazaran Hiçbir Arkadaşa Sahip Olmamak Ne Manaya Geliyor?
İnsan tabiatı gereği toplumsal bir varlık olarak tanımlansa da, her bireyin dış dünya ile kurduğu bağın niteliği ve niceliği farklılık gösterir. Kimileri geniş toplumsal etraflarda çiçek açarken, kimileri için yalnızlık bir tercih yahut huzur durağı olabilir. Çağdaş psikoloji, arkadaş yokluğunu tek başına patolojik bir durum olarak değil, bireyin içsel muhtaçlıkları ve bu durumu nasıl algıladığı üzerinden kıymetlendirir. Pekala hayatımızda arkadaşların olmaması tam olarak ne manaya gelir?
Detaylar 👇
Kaynak: https://www.ambito.com/lifestyle/que-…
Psikologlara nazaran, bir kişinin geniş bir arkadaş etrafına sahip olmaması her vakit bir sorun teşkil etmez.
Burada belirleyici faktör, durumun kişinin kendi tercihi olup olmadığıdır. İçe dönük kişilik yapısına sahip olanlar yahut özerkliğe yüksek kıymet veren bireyler, güçlerini korumak için sonlu toplumsal temasları tercih edebilirler. Bu bireyler için nitelik, nicelikten her vakit öndedir. Aile bağları yahut derinliği olan tek bir dostluk toplumsal gereksinimlerini karşılamaya yetebilir. Şayet kişi bu tablodan mutluysa, ruhsal açıdan bir ‘yalnızlık’ değil, sağlıklı bir ‘tek başınalık’ kelam bahsidir.
Sorun, toplumsal izolasyonun bir seçim değil, bir mecburilik yahut aşılamayan bir mani olarak yaşandığı noktada başlar.
Geçmişte yaşanan hayal kırıklıkları, inanç sorunları yahut toplumsal telaş nedeniyle bağ kuramayan bireylerde, hüzün, yetersizlik hissi ve daima bir dışlanmışlık algısı gelişebilir. Araştırmalar, binlerce bireyle çevrili birinin bile duygusal manada anlaşılamadığını hissettiğinde derin bir yalnızlık çekebileceğini, buna rağmen tek bir dostu olan birinin kendini büsbütün inançta hissedebileceğini gösterir. Bu noktada kritik olan, toplumsal dayanağın öznel algısıdır.
Sosyal izolasyon yalnızca ruhu değil, fizikî sıhhati da direkt etkileyen bir faktördür. Uzmanlar istenmeyen yalnızlığın kronikleşmesi durumunda bedenin daima bir ‘tehdit’ modunda kaldığını belirtmektedir. Bu durum, uyku bozuklukları, yüksek tansiyon ve gerilim hormonlarında dengesizlik üzere fizikî semptomlara yol açabilir. Ruhsal düzlemde ise depresif belirtiler ve özgüven kaybı, toplumsal etkileşimden daha fazla kaçınmaya neden olan bir kısır döngü yaratır. Toplumsal takviyesi güçlü olan bireylerin hastalıklara karşı daha dirençli olması ve travmaları daha süratli atlatması, bağ kurmanın biyolojik bir gereksinim olduğunu deliller niteliktedir.
Bilim dünyası, arkadaş seçimlerimizin yalnızca ortak ilgi alanlarına değil, farklı fizikî bilgilere de dayandığını söylüyor.
Weizmann Bilim Enstitüsü tarafından yapılan araştırmalar, insanların emsal beden kokularına sahip şahıslara çekildiğini ortaya koymaktadır. ‘Elektronik burun’ teknolojisiyle yapılan incelemeler, tesadüfen arkadaş olan bireylerin kimyasal koku profillerinin birbirine çok yakın olduğunu göstermiştir. Bu durum, ‘elektrik almak’ tabirinin aslında biyokimyasal bir temeli olabileceğini ve toplumsal bağların sandığımızdan daha ilkel ve içgüdüsel sistemlerle kurulduğunu ispatlar.
Sonuç olarak, arkadaşsızlık hali bir kişilik özelliğinden, yaşamsal bir boşluğa kadar geniş bir yelpazede mana kazanır. Şayet bu durum bir huzursuzluk kaynağıysa, ortak ilgi alanlarına odaklanmak yahut profesyonel takviye almak, yeni köprüler kurmanın anahtarı olabilir.
