Partnerlerin Uyumadan Evvel Kucaklaşması Gerilimi Nasıl Azaltıyor?
Bazı geceler uyumadan evvel tek gereksinimin olan şey birinin sıcacık kolu olabilir. Fakat işin hoş tarafı şu: Bu yalnızca duygusal bir muhtaçlık değil, bilimsel bir karşılığı da var. Auburn Üniversitesi’nden iki akademisyen, çiftlerin yatmadan evvelki sarılma alışkanlıklarını ve bunun ruhsal tesirlerini araştırmış. Biz de bilimin ışığında bu sarılmaların tesirini ele almak istedik!
Sarılmak gerilimi azaltıyor zira bedensel temas sakinleştiriyor.
Araştırmanın en net bulgularından biri, kişinin partneriyle yatmadan evvel fizikî temas kurması gerilim düzeyini düşürüyor. Bilhassa günün gerginliğini üzerinden atamayan çiftlerde bu temas adeta bir sinyal üzere çalışıyor. Beyin “Güvendeyim” diyor. Bu da hem daha rahat bir uyku hem de daha huzurlu bir münasebet atmosferi yaratıyor.
“Kısa bir sarılma bile yeterli” dedikleri tam olarak bu işte.
Bazı beşerler ‘Kucaklaşmak istiyorum ancak sonra çok sıcak oluyor ya…’ diye geri adım atabilir lakin araştırmacılar, sarılmanın illa bütün gece sürmesi gerekmediğini söylüyor. Uyumadan çabucak evvelki birkaç dakikalık bir yakınlaşma, o inanç hissini yaratmak için kâfi. Sonrasında herkes dönüp kendi rahat konumuna geçebilir. Kural yok, yalnızca biraz yakınlık.
Çiftlerin uyku durumları şahsî tercihlerden çok yakınlık isteğiyle şekilleniyor olabilir mi?
İlginç ancak araştırma bunu söylüyor. Yani sen olağanda tek başına yastığa sarılarak uyuyan biri olabilirsin lakin partnerinle birlikteyken yüz yüze ya da birbirine yakın durumda ahenge eğilimin artabilir. Bu da gösteriyor ki kucaklaşmak bir alışkanlık değil, içten gelen bir muhtaçlık.
Bu tesir yalnızca yeni bağlantılarda mi görülüyor?
Elbette hayır!
Araştırmaya katılan çiftlerin ortalama alaka müddeti 13 yıl. Hatta 30 yıla yaklaşanlar bile var. Bu da demek oluyor ki sarılmanın yarattığı duygusal tesir yalnızca balayı periyoduna ya da cicim aylarına özel değil. Uzun ilgilerde bile partnerle fizikî yakınlık, alakayı daha inançlı ve sıcak hissettirebiliyor. Araştırmanın tamamına buradan ulaşabilirsiniz.
“Sarılarak uyumak = Daha kaliteli uyku” denklemine bakalım.
Araştırmaya nazaran kişinin partneriyle sarılarak uyuması direkt daha uygun bir uyku getirmiyor. Hatta uzun mühlet birebir durumda kalmak beden ısısını artırabileceği yahut rahatsızlık yaratabileceği için uykuyu bölme ihtimali bile var. Fakat sorun aslında uyumak değil, uyumadan evvelki o birkaç dakikalık his.
Peki herkes bu yakınlığa karşı düzgün bir reaksiyon mi veriyor?
Hayır, bu da ferdî bir sıkıntı. Kimi beşerler fizikî teması çok severken kimileri için bu temas yorucu ya da fazla olabilir. Araştırmacılar da bunun farkında. Yani bu bilgiler herkes bu türlü yapmalı demek değil, yalnızca yakınlığın işe yarayabileceğini gösteriyor.
Uyku öncesi fizikî temas bir sebep mi yoksa sonuç mu?
Araştırmacılar bu sorunun yanıtının iki istikametli olabileceğini söylüyor. Yani biriyle kendini inançta hissediyorsan ona daha çok sarılırsın fakat tıpkı biçimde sarıldıkça da itimat duygun artar. Hangisi evvel gelir, biraz bireyden bireye değişiyor.
Büyük tesirler küçük dokunuşlarla başlar!
Sabah sarmaş dolaş uyanmak zorunda değilsiniz. Araştırma gösteriyor ki uykuya geçiş anındaki fizikî yakınlık, gece boyunca sürmese bile zihinsel olarak müspet bir tesir yaratıyor. Bazen yalnızca bacakların temas etmesi ya da baş başa birkaç dakika sessizce yatmak bile kâfi. Büyük jestlere gerek yok!
