İnsanların %98’inin Birebir Karşılığı Verdiği Deney!
Aklınızdan geçen şeylerin ansızın karşına çıktığı anlar olmuştur. Güya cihan karşılık veriyormuş üzere hissettiren durumlar yaşanır. Halbuki art planda çalışan farklı bir sistem var. Zihin, sandığından çok daha kolay yönlendiriliyor. ‘Kırmızı çekiç’ deneyi tam da bunu gösteriyor.
Peki tam olarak nedir bu deney, bakalım…
İlk evvel sizi test etmekle başlayalım!
İlk olarak aşağıdaki sorulara süratli hızlı karşılık vermeniz gerek. Durup düşünmeyin, aklınıza birinci geleni söyleyin!
-
125 x 12 kaçtır?
-
63 + 16 kaçtır?
-
48 x 7 kaçtır?
-
96 + 37 kaçtır?
-
27 x 14 kaçtır?
Şimdi hiç beklemeden karşılık vermeniz gerekiyor:
-
Bir renk söyleyin
-
Bir alet söyleyin
Eğer aklınızdan ‘kırmızı çekiç’ geçtiyse yalnız değilsiniz. İnsanların büyük çoğunluğu tam olarak birebir karşılığı veriyor! Yeterli de neden?
Zihin kısa yolu devreye giriyor, yaratıcı düşünmeye fırsat kalmıyor.
Peş peşe gelen süreçler, zihni kısa vadeli olarak ağır bir yük altına sokar. Beyin süreç yapmaya odaklanır ve farklı ihtimaller üretme kapasitesi azalır. Tam o noktada gelen renk ve alet sorusu, zihni hazırlıksız yakalar.
Zihin de en süratli tahlili seçer. Renk kategorisinde en baskın ve en tanıdık seçenek öne çıkar. Kırmızı, insan zihninde en güçlü çağrışımlardan biridir. Dikkat çeker, kolay hatırlanır ve neredeyse kozmik bir sembol haline gelmiştir.
Alet kategorisinde de misal bir durum yaşanır. Çekiç, en temel ve en yaygın bilinen araçlardan biridir. Karmaşık seçenekler yerine en sade temsil tercih edilir. Bu yüzden karşılıklar bireyden bireye değişiyormuş üzere görünse de birden fazla vakit tıpkı noktada birleşir.
Asıl sıkıntı günlük hayatta yaşanan o garip tesadüf hissi.
Deneyde ortaya çıkan tesir, aslında günlük hayatta da daima yaşanır. Aklından geçen bir şeyi daha sonra sık sık görmeye başlamak, birden fazla bireye tuhaf gelir. Meğer burada devreye giren şey zihnin seçici algısıdır.
Zihin, odaklandığı hususlara karşı daha hassas hale gelir. Daha evvel fark edilmeyen ayrıntılar görünür olur. Güya yeni ortaya çıkmış üzere hissedilir ancak aslında daima oradadır. Yalnızca dikkat filtrelenmiştir.
Bu yüzden düşünülen şeylerin peş peşe karşına çıkması, gizemli bir durumdan çok zihnin çalışma biçimiyle ilgilidir. Tıpkı düzenek, deneyde olduğu üzere günlük hayatta da fark edilmeden çalışmaya devam eder.
