Tribünlerde Küfür Etmek de Bu türlü Demek…
Yaz sıcağına aldırmadan içtiğim sıcak kahveme Selçuk Şirin’in Bakışımızı Değiştirecek 10 Deney’i eşlik ediyor. Sürü psikolojisi, mahalle baskısı, herkesle güzel geçinme bedelini ödemek hakkında düşünüp duruyorum.
Hemen birlikte düşünelim.
Herkesle geçinmek:
-
Önemlidir.
-
Gerekirse çatışırım, kümeden bile çıkarım.
Karar alınıyor mu veriliyor mu diye sormaya bayılan ben, artık sizi de tarafınızı seçmeye davet ediyorum.
Kararlarımda:
-
Ben çok mantıklıyımdır.
-
Önsezilerimi dinlerim.
Kitapta itaat konusu demini aldıkça insanların birbirleriyle ne hallere girdiklerini de uzun uzun düşündüm. Bireylere kendi hallerindeyken baktığımız kadar, tıpkı bireylerin kümeler içinde nasıl tiplere dönüştükleri konusunda anılarım beni yokladı.
Kimileri kendi doğrusunu sürekli söz edecek,
Kimileri “ağzımızın tadı kaçmasın” diyecek,
Kimileri doğruyu bildiği halde kümenin ahengi bozulmasın diye sürüklenecek.
Kendimize layık yerlerde durmak nasıl da güç veriyor beşere. Tahminen o vakit duruşumuzu tanım etme uğraşı yerini yalnızca özgün bir duruşa bırakabilecek.
Geçen hafta Beşiktaş-Fenerbahçe basketbol maçına gittim çok uzun vakit sonra.
Tesis etrafında yürürken parklardan geçerken coşkuyla küfür eden insanları güya birinci kere görüyormuşum üzere şaşırdım tekrar.
Normalde kendi hallerindeyken o sözleri ağızlarına almayı kendilerine yakıştıramayacak bireyler bile birlikteyken amansızca küfür ederek kendilerini söz ediyorlar.
Bir Beşiktaşlı olarak zeki ve küfürsüz tezahürat hareketinin de yeniden Beşiktaş tribünlerinden filizlenmesi hayalimi usanmadan gizli tutuyorum. Vallahi buna değeriz.
Peki çok insanın taraftarlık kavramına dair otoritesi ne ve neye itaat ediyorlar?
Bu ağız dolusu cinsiyet ayrımcılığı içeren sözleri, sevinçle, sokak ortasında, utanmadan, bağırarak söyleme motivasyonları ne?
“Şiddetin bir ortam sorunu olduğunu kavramamız, şiddetin azaltılmasında da kilit bir değere sahip. Şayet bayanlara yönelik şiddetin, çocuklara yönelik şiddetin, hayvanlara yönelik şiddetin, akran zorbalığının, trafik magandalığının ve işyerindeki mobingin azaltılmasını istiyorsak, soruna insan psikolojisinden değil, bu ortamları düzenleyen toplumsal kontratlardan başlamamız gerekir.” diyor Selçuk Tatlı.
Toplumsal kontratımızda “itaat ve gücün gereğini yerine getirmek” gözle görünmeyen bir motivasyon kaynağıysa tribün kültürü denilen ve tüm şiddet içeren sözleri toplum nazarında yasallaştıran bu hal de itaat mi?
Tribünlerde küfür etmek de bu türlü demek.
Kendimize yakıştırdığımız toplum mukaveleleri hayalimle.
Bu makalede öne sürülen fikir ve yaklaşımlar büsbütün müelliflerinin özgün niyetleridir ve Onedio’nun editöryal siyasetini yansıtmayabilir. ©Onedio
